Archief updates

Vaak komen we in Hello Goodbye mensen tegen met een bijzonder, ontroerend, spraakmakend of grappig verhaal. Sommige van deze mensen blijven we van tijd tot tijd op afstand volgen. Op deze pagina kunt u lezen hoe het hen vergaat.

Wilt u reageren op zo'n bijzonder verhaal, een ervaring delen, of misschien uw medeleven aan iemand uit het programma betuigen, laat dan een berichtje achter in het gastenboek!

Aflevering 6 mei 2009
Wat een vurig stel! De man is net weer een week in Brazilië geweest om samen zijn verjaardag te vieren. De eerstvolgende ontmoeting zal nu pas komende zomer zijn. Ondertussen stort de Braziliaanse vrouw zich op het inburgeringsexamen en probeert zij voor december haar studie af te ronden zodat de geliefden zich hopelijk in januari 2010 voorgoed kunnen herenigen.

Na aankomst van zijn vrouw, hebben ze nog uren op Schiphol gepraat. Het was niet altijd makkelijk en niet altijd helder wat er gezegd moest worden, maar het was duidelijk dat ze beiden naar een toekomst met elkaar streefden. Recentelijk hebben ze een bewuste stap gezet door even samen op vakantie te gaan. Dit was een hele prettige reis, die veel "quality" time heeft opgeleverd. Inmiddels is het "normale" patroon weergekeerd en maakt de opgedane kennis deel uit van hun gezamenlijke historie.

Al 28 jaar samen. Wat is het geheim? Niemand weet het precies, maar volgens de man van dit koppel is het elkaar de ruimte geven als dat nodig is, veel dingen gemeen hebben met elkaar en vooral veel lachen.


Nu zijn vrouw is overleden, wil opa vooral veel leuke dingen doen. En vooral samen met zijn kleinzoon, die dikker is met hem dan met zijn ouders. Na hun gezamenlijke droomreis naar Cuba is er nog geen nieuwe reis gepland, maar Indonesië staat nog op het lijstje.

Na tien jaar weer terug naar Iran. Voor de man die het gezin van zijn overleden favoriete broer ging opzoeken was het een vreemde ervaring. Het land is in tien jaar behoorlijk veranderd en hijzelf natuurlijk ook. De Iraniërs zagen hem dan ook als een toerist; ze spraken hem aan in het Engels en probeerden hem zelfs dubbel tarief te rekenen in de taxi. Gelukkig waren zijn familieleden erg blij met zijn komst en bleek zijn rol als "lijm van de familie" onveranderd groot. Om die reden blijft het lastig om ze weer achter te moeten laten, maar terug naar Iran is ook geen optie. Het bezoek heeft in die zin een ontheemd gevoel opgeleverd, want in welk land hoor je dan wel thuis? Misschien ook niet in Nederland. Het gezin denkt erover om in een ander land een nieuwe start te maken. Want dan voelt iedereen zich even ontheemd.

Elke dag hebben de zes broers en zussen contact met hun broer die zeven maanden werkervaring opdoet in een pretpark in Orlando. Hij heeft dan ook enorme heimwee, vooral naar zijn ouders die leiden aan reuma en hartklachten. Gelukkig is hun situatie stabiel en kan de jongen rustig zijn werk afmaken voordat hij z'n familie in augustus weer in de armen sluit.