Vaak komen we in Hello Goodbye mensen tegen met een bijzonder, ontroerend, spraakmakend of grappig verhaal. Sommige van deze mensen blijven we van tijd tot tijd op afstand volgen. Op deze pagina kunt u lezen hoe het hen vergaat.

Wilt u reageren op zo'n bijzonder verhaal, een ervaring delen, of misschien uw medeleven aan iemand uit het programma betuigen, laat dan een berichtje achter in het gastenboek!

Aflevering 10 juni 2009
"We waren voor het eerst een week samen,mijn zoontje en ik, dat was een soort vuurdoop. Maar laatst waren we weer een week samen en het was weer erg leuk." Kees is inmiddels anderhalf..."nog niet zindelijk, maar hij loopt gigantisch." 

 "Ze zeggen rotdingen en daarom moet ik huilen." Maar inmiddels gaat het een stuk beter met hem. "Ik word minder gepest." Deze 12-jarige jongen hoopte op een nieuw begin in Canada en die gaat hij krijgen. Want emigreren gaan ze zeker, het duurt alleen iets langer dan verwacht. "Ik vind het heel erg leuk en ook iets minder, omdat ik mijn vriendjes moet achterlaten." Maar er wachten ook al een boel nieuwe vriendjes in Canada op hem. "Veel kennissen van mijn ouders in Canada hebben kinderen van mijn leeftijd. Ik heb er erg veel zin in."

Het "rommelt in zijn hoofd", sinds de vader van deze vrouw terug is uit Australië, de plek waar hij voor het laatst was met zijn overleden vrouw. De vragen die hij beantwoord hoopte te zien, hebben daar alleen maar meer vragen opgeroepen. De reis heeft in ieder geval tot het besluit geleid om als hij gepensioneerd is waarschijnlijk naar Australië te emigreren.
De dochter is ondertussen gelukkig in de liefde. Ze heeft een rustige, oudere man gevonden die haar het vertrouwen geeft om samen met haar dochter opnieuw te gaan voor huisje, boompje, beestje. Wie weet wel in het huis waar ze nu nog samen met haar vader woont.

Het gaat goed met Piet en Trees! Ze wonen nog niet samen en gaan ook niet trouwen, maar het prikbordstatement van Piet heeft de liefde tussen hen versterkt en ze gaan samen positief de toekomst tegemoet.

De afgelopen maand mei was zwaar voor dit gezin. Het was een jaar geleden dat de vader, een sportman, door een ongeluk in een klein hoekje plotseling werd weggerukt. Hij was een marathon hardloper die loopevenmenten organiseerde. Om hem te gedenken is er daarom dit jaar een speciale hardlooptocht georganiseerd. Dat was erg fijn. "We hebben veel lieve vrienden om ons heen. En er is een hoop verdriet, maar de liefde voor mijn man weet dat elke keer weer te verzachten. Als ik naar zijn foto's kijk, word ik elke keer weer een beetje verliefd", aldus de moeder en weduwe. De dochter die drie weken op vakantie ging naar Thailand heeft het goed gehad, maar ze had wel heimwee naar thuis. Langzaam kan dit gezin weer een beetje naar buiten treden, maar voorlopig blijven ze maar liever dicht bij elkaar.

Aflevering 3 juni 2009
Sinds twee dagen woont dit stel samen in Nederland. Dus er kan nu live gesnurkt worden! 




Ondertussen is deze emotionele meneer weer een keer naar Brazilië geweest en over drie weken komt zijn Braziliaanse schone voor zes weken over. Hij kijkt er reikhalzend naar uit, ze tellen zelfs samen af op MSN. Komende winter hopen ze haar voorlopige verblijfsvergunning rond te hebben, zodat ze in Nederland met z'n allen een toekomst kunnen opbouwen.

Ze trilde van top tot teen, zo blij was de Amsterdamse tramconductrice toen ze haar kersverse Turkse echtgenoot weer vast kon houden. En zo blij is ze nog steeds 'top, te gek, happy, dolgelukkig, dit is het!' Ze wonen samen, hij heeft een vaste baan als kok in een Turks cafe/restaurant in Amsterdam en volgend jaar gaan ze samen weer naar Turkije, 'nooit meer apart van elkaar!'

Geen bericht, is goed bericht! Maar toen zijn zoon niet in het vliegtuig uit Brazilië zat, begon hij zich zorgen te maken. Gelukkig was het een misverstand en kwam zijn zoon een dag later aan. 'Het was een pak van mijn hart'. De relatie tussen zijn zoon en Braziliaanse vriendin is na twee jaar over. 'Maar ik hoop dat hij gigantisch gelukkig wordt!'

Veertien jaar had deze uit Iran gevluchte man zijn oom en tante niet gezien. Zijn vader heeft hij helemaal nooit meer gezien. Drie dagen voordat het reisvisum werd goedgekeurd, is hij aan kanker overleden. Verwerking is nu erg lastig voor deze man en het blijft heftige emoties oproepen. Daarom is het erg fijn dat de broer van zijn vader en diens vrouw een maand konden blijven. In die maand heeft de man eindelijk goed en lang kunnen praten over de dood van zijn vader. En dat was fijn! 'We zaten in de tuin toen mijn tante ineens riep: je hebt dezelfde handen als je vader!'

Aflevering 27 mei 2009
Onbereikbare liefdes bestaan in alle soorten en maten. Wat doe je bijvoorbeeld als iemand ervoor heeft gekozen om met de Heer te trouwen en niet met jou? De meneer uit dit verhaal heeft zich er bij neergelegd dat de zus van zijn overleden vrouw niet kan ingaan op zijn huwelijksaanzoek omdat zij in Noorwegen in een klooster woont. Maar hij heeft al sinds zijn vorige huwelijk een oogje op haar, dus trouwen met een andere vrouw is ook geen optie. Hij is blij met de maand per jaar dat ze op bezoek komt en hem, op haar eigen kuise manier, liefheeft.

Veertig jaar geleden was het in een klap raak en dat is altijd zo gebleven. In december gaan ze samen naar Zuid-Afrika en over twee jaar willen ze daar zelfs elk jaar gaan overwinteren. Verliefd op elkaar en verliefd op dit nieuwe land. 

Twintig jaar geleden koos hij voor de muziek, waardoor hij Iran moest verlaten. Zij koos voor hem en ging met hem mee naar Nederland. Als ze opnieuw had mogen kiezen, was dat niet zo gegaan. Maar als ze nu mag kiezen, gaat ze ook nog niet terug naar Iran. Ondanks dat dit stel gescheiden is, blijft er namelijk toch een verbintenis van twintig jaar. Ze zien elkaar dan ook regelmatig en delen lief en leed. Zal het tot een echte breuk komen en gaat zij terug naar Iran, of kiezen ze opnieuw voor elkaar? De toekomst zal het uitwijzen.

Aflevering 20 mei 2009
De volgende dag is het jongetje eindelijk teruggegaan naar zijn moeder en zijn broertjes en zusje op Curaçao. Het afscheid was nog emotioneler want dit keer was het definitief. Maar hij maakt het goed! Hij gaat daar naar school en maakt hopelijk net zoveel vriendjes en vriendinnetjes als hij in Nederland had. Zijn tante vertelde ons dat die nog bijna dagelijks voor de deur staan om te vragen of hij komt buitenspelen. Dat is soms moeilijk en zijn tante hoopt dan ook dat hij en zijn moeder ooit terugkeren naar Nederland.

Oude liefde roest niet. Deze vrouw en haar Antilliaanse man hadden ooit verkering, maar dat ging over. De man kreeg een andere relatie, maar die vrouw overleed aan een ernstige ziekte. Op een gegeven moment vond de man zijn oude liefde weer terug en zo kwam het dat de verkering na twintig jaar kon worden voortgezet, tot op de dag van vandaag.

Het gaat goed met de Russische vrouw en de dochter van haar ex. In juli komt de dochter weer voor twee weken naar Nederland en de vrouw is in december met haar nieuwe vriend op bezoek geweest bij haar ex in Moskou.

Met Wendy gaat het naar omstandigheden redelijk. Ze heeft onlangs weer een klap te verwerken gekregen want het verzoek om hoger beroep is afgewezen. Dit betekent dat ze in principe nog 11 jaar vastzit in Peru. Alleen een uitleveringsverdrag tussen Peru en Nederland kan ervoor zorgen dat ze hier haar straf kan uitzitten en dus dichter bij haar familie en haar dochter kan zijn. Wendy en haar familie houden hoop dat dit ooit gaat gebeuren

Aflevering 13 mei 2009
De man van de tapijtenwinkel komt nu net terug van een bezoek aan Iran. Hij was nooit bijzonder geïnteresseerd in het land, is er vroeg in zijn leven weggegaan, maar wilde nu voor het eerst sinds acht jaar terug om familie te bezoeken en de schatten van het land te bewonderen. Hij heeft de smaak goed te pakken en gaat nu misschien wel vaker terug. Ondertussen komen er hier vaak familieleden op bezoek, zoals de zus en twee kinderen uit deze aflevering. En voor wie het zich afvraagt: in het tapijtenpaleis gaat alles goed.

Tanja en Conny hebben een heel fijne vakantie gehad in Egypte. Het was soms wel zwaar, want het was ook een vakantie om bij te komen, maar het was erg gezellig met z'n tweeën. Met Tanja gaat het goed, ze heeft alle behandelingen achter de rug en moet nu afwachten. Ondertussen sparen de twee vriendinnen voor een nieuwe reis, naar Las Vegas!

Het verliefde koppel is hard aan het sparen om in december de familie van Alex op te zoeken in Ecuador en ook daar samen de salsa te dansen.



Lesgeven in Siberië, je moet er maar zin in hebben. De vrouw uit dit verhaal is het zo goed bevallen dat ze het afgelopen jaar nog een keer voor zes weken is afgereisd naar Irkoetsk. En dat bleek nog maar het begin want momenteel geeft ze twee maanden les aan de universiteit van Baku, de hoofdstad van Azerbeidzjan. Dit keer is haar man er ook bij. Hij vindt het erg gezellig om nu samen een vreemde stad te ontdekken, en om 's ochtends samen koffie te drinken in bed natuurlijk.

Haar ouders praatten nauwelijks met elkaar sinds ze twintig jaar geleden uit elkaar zijn gegaan. Zo kwam het ook dat er bij aankomst op Schiphol twee partijen stonden te wachten, waar alleen het hondje een brug kon vormen. Voor het gezin vormt dit geen probleem, maar toch is het goed nieuws dat de opnames voor Hello Goodbye hebben geholpen om het contact tussen beide ouders te versoepelen.

Er is een nieuwe man opgestaan! Alles is goed gegaan tijdens de beladen terugkeer naar Turkije en met zijn vader gaat het goed. En gelukkig maar. Na twintig jaar zag deze man zijn, inmiddels zieke, vader weer terug. Toen zijn moeder een paar jaar geleden ook ziek was, heeft hij het niet aangedurfd om te gaan en is zij zonder zijn komst overleden. Dit keer is hij echter gegaan en nu kan hij nog een tijdje van zijn vader genieten. Dat gaat hij deze zomer dan ook uitgebreid doen tijdens een vakantie van vijf weken.

Aflevering 6 mei 2009
Wat een vurig stel! De man is net weer een week in Brazilië geweest om samen zijn verjaardag te vieren. De eerstvolgende ontmoeting zal nu pas komende zomer zijn. Ondertussen stort de Braziliaanse vrouw zich op het inburgeringsexamen en probeert zij voor december haar studie af te ronden zodat de geliefden zich hopelijk in januari 2010 voorgoed kunnen herenigen.

Na aankomst van zijn vrouw, hebben ze nog uren op Schiphol gepraat. Het was niet altijd makkelijk en niet altijd helder wat er gezegd moest worden, maar het was duidelijk dat ze beiden naar een toekomst met elkaar streefden. Recentelijk hebben ze een bewuste stap gezet door even samen op vakantie te gaan. Dit was een hele prettige reis, die veel "quality" time heeft opgeleverd. Inmiddels is het "normale" patroon weergekeerd en maakt de opgedane kennis deel uit van hun gezamenlijke historie.

Al 28 jaar samen. Wat is het geheim? Niemand weet het precies, maar volgens de man van dit koppel is het elkaar de ruimte geven als dat nodig is, veel dingen gemeen hebben met elkaar en vooral veel lachen.


Nu zijn vrouw is overleden, wil opa vooral veel leuke dingen doen. En vooral samen met zijn kleinzoon, die dikker is met hem dan met zijn ouders. Na hun gezamenlijke droomreis naar Cuba is er nog geen nieuwe reis gepland, maar Indonesië staat nog op het lijstje.

Na tien jaar weer terug naar Iran. Voor de man die het gezin van zijn overleden favoriete broer ging opzoeken was het een vreemde ervaring. Het land is in tien jaar behoorlijk veranderd en hijzelf natuurlijk ook. De Iraniërs zagen hem dan ook als een toerist; ze spraken hem aan in het Engels en probeerden hem zelfs dubbel tarief te rekenen in de taxi. Gelukkig waren zijn familieleden erg blij met zijn komst en bleek zijn rol als "lijm van de familie" onveranderd groot. Om die reden blijft het lastig om ze weer achter te moeten laten, maar terug naar Iran is ook geen optie. Het bezoek heeft in die zin een ontheemd gevoel opgeleverd, want in welk land hoor je dan wel thuis? Misschien ook niet in Nederland. Het gezin denkt erover om in een ander land een nieuwe start te maken. Want dan voelt iedereen zich even ontheemd.

Elke dag hebben de zes broers en zussen contact met hun broer die zeven maanden werkervaring opdoet in een pretpark in Orlando. Hij heeft dan ook enorme heimwee, vooral naar zijn ouders die leiden aan reuma en hartklachten. Gelukkig is hun situatie stabiel en kan de jongen rustig zijn werk afmaken voordat hij z'n familie in augustus weer in de armen sluit.